تفسیر کتاب مقدس – (قست دوم) پرسش و پاسخ از آیات انجیل

تفسیر کتاب مقدس –  پرسش و پاسخ از آیات انجیل

(قسمت دوم)

1) چرا در مزمور 51(1-10) گفته شده که همه انسان ها گناهکارند؟ حتی قبل از تولد؟!

مزمور 51(10-1

1 خدایا، بر حسب محبت خود مرا فیض عطا فرما! بر حسب رحمت بیکران خویش نافرمانیهایم را محو ساز. 2 مرا از تقصیرم به تمامی شستشو ده و از گناهم مرا طاهر کن! 3 زیرا من از نافرمانیهای خویش آگاهم و گناهم همیشه در نظر من است. 4 به تو، آری تنها به تو، گناه ورزیده‌ام و آنچه را که در نظرت بد است به عمل آورده‌ام. از این رو چون سخن می‌گویی، بر حقی و چون داوری می‌کنی، بی‌عیبی! 5 براستی که تقصیرکار زاده شده‌ام و گناهکار، از زمانی که مادرم به من آبستن شد! 6 اینک به راستی در قلب مشتاقی و در باطنم، مرا حکمت می‌آموزی. 7 با زوفا پاکم کن که طاهر خواهم شد، شستشویم کن که از برف سفیدتر خواهم شد. 8 شادی و سرور را به من بشنوان، بگذار استخوانهایی که کوبیده‌ای به وجد آید. 9 روی خود را از گناهانم بپوشان و تقصیرهایم را به تمامی محو ساز. 10 خدایا، دلی طاهر در من بیافرین و روحی استوار در من تازه بساز.

در این آیات گفته شده مادرمان گناهکار حامله شد و گناهکار ما را به دنیا آورد پس ما هم گناهکار هستیم. بسیاری از مردم معتقدند گناهی که آدم و حوا انجام دادند به نسل‌های بعدی ادامه پیدا کرد و به این فرضیه یا نظریه گناه اصلی ( گناه مادر) می‌گویند ولی کتاب مقدس می‌گوید همه ما مسئول گناهان خودمان هستیم نه مسئول گناهان پدر و مادرمان یا دیگران!

حزقیال 18(20-1

1 کلام خداوند بر من نازل شده، گفت: 2 «مقصود شما از آوردن این مثل درباره سرزمین اسرائیل چیست که می‌گویید: «پدران غوره می ‌خورند و دندان فرزندان کند می‌ شود؟» 3خداوندگار یهوه می ‌فرماید، به حیات خودم قسم که از این پس در اسرائیل این مثل را نخواهید آورد. 4 اینک همه جان ها از آن من است؛ جان های پدران همانند جان های پسران از آن من است و هر جانی که گناه کند، همان خواهد مرد.  5«اگر کسی پارسا باشد و انصاف و عدالت را به جا آورد، 6 و بر روی کوه ها خوراک نخورد و چشم به سوی بت های بی ‌ارزش خاندان اسرائیل برنیفرازد و زن همسایه خویش را بی‌ عصمت نسازد و به زنی در ایام قاعدگی نزدیکی ننماید 7 و بر کسی ظلم نکند و گرو کسی را که از او قرض گرفته، به او بازپس دهد و مال کسی را غصب نکند، بلکه نان خویش را به گرسنگان دهد و برهنگان را به جامه بپوشاند، 8 و نقد خود را به ربا ندهد و سود نستاند و از بی ‌انصافی بپرهیزد و انصاف حقیقی را میان افراد برقرار دارد 9 و در فرایض من سلوک کند و قوانین مرا نگاه داشته آنها را با امانت به عمل آورد، چنین کسی پارسا است و به ‌یقین خواهد زیست؛ این است فرموده خداوندگار یهوه. 10 «اما اگر این شخص پسری خشن و خون ‌ریز تولید کند که یکی از این کارها را به عمل آورد-   11 اگرچه خود او هیچ ‌یک از آنها را نکرده باشد- یعنی بر فراز کوه ها خوراک بخورد و زن همسایه خویش را بی ‌عصمت سازد 12 و بر فقیران و نیازمندان ستم روا دارد و مال دیگری را غصب کند و آنچه را به گرو گرفته، بازپس ندهد و چشمان خویش به سوی بت ها برافرازد و مرتکب اعمال کراهت ‌آور شود 13 و نقد خود را به ربا دهد و سود بستاند، آیا چنین کسی زنده خواهد ماند؟ البته که نه! او به سبب همه کارهای کراهت‌آوری که کرده است، به ‌یقین خواهد مرد و خونش بر گردن خودش خواهد بود. 14 « حال اگر این مرد پسری داشته باشد که همه گناهانی را که پدرش مرتکب می ‌شود، ببیند و آنها را ملاحظه کرده، مانند پدرش عمل نکند، 15 یعنی بر فراز کوه ها خوراک نخورد و چشم به سوی بت های خاندان اسرائیل برنیفرازد و زن همسایه خویش را بی‌ عصمت نسازد 16 و بر کسی ستم روا ندارد و گرو نگیرد و مال کسی را غصب نکند، بلکه نان خویش را به گرسنگان دهد و برهنگان را به جامه بپوشاند 17 و دست خویش از گناه بازدارد و ربا و سود نستاند و قوانین مرا به عمل آورد و در فرایض من سلوک کند، چنین کسی به سبب گناه پدرش نخواهد مرد، بلکه به ‌یقین زنده خواهد ماند. 18 و اما پدرش، از آنجا که ستم روا داشته و مال برادرانش را غصب کرده و در میان قوم خویش به آنچه نیکو نیست عمل کرده است، در گناه خویش خواهد مرد. 19 اما شما می‌گویید: «چرا پسر متحمل بار تقصیر پدر نشود؟» وقتی پسر به انصاف و پارسایی عمل کرده و تمامی فرایض مرا نگاه داشته و آنها را به جا آورده است، به‌ یقین زنده خواهد ماند. 20 هر که گناه کند، اوست که خواهد مرد. پسر متحمل بار تقصیر پدر نخواهد شد و نه پدر متحمل بار تقصیر پسر. پارسایی شخص پارسا به حساب خودش گذاشته خواهد شد و شرارت شخص شریر نیز به حساب خودش.

این آیات توضیح می دهد که گناهان پدر و مادرمان به ما منتقل نمی شود. در این آیات گفته شده ممکن است شخصی انسان خوبی باشد ولی فرزندش انسان بدی بشود یا برعکس شخصی انسان بدی باشد ولی فرزندش انسان خوبی شود. باید توجه داشته باشیم که ما بسیاری از خصوصیات خود مانند رنگ چشم، رنگ مو و خیلی از خصوصیات فیزیکی دیگرمان را از پدر و مادرمان به ارث می بریم ولی گناهان پدر و مادرمان را به ارث نخواهیم برد و تنها به خاطر اعمال خودمان در روز قیامت باید پاسخگو باشیم نه به خاطر اعمال پدر و مادرمان!

رومیان 5(19-12

12 پس، همانگونه که گناه به واسطه یک انسان وارد جهان شد و به واسطه گناه، مرگ آمد و بدین‌سان مرگ دامنگیر همه آدمیان گردید، از آنجا که همه گناه کردند- 13 زیرا پیش از آنکه شریعت داده شود، گناه در جهان وجود داشت، اما هرگاه شریعتی نباشد، گناه به حساب نمی‌آید. 14 با این حال، از آدم تا موسی، مرگ بر همگان حاکم بود، حتی بر کسانی که گناهشان به گونه سرپیچی آدم نبود. آدم، نمونه کسی بود که می ‌بایست بیاید. 15 اما عطا همانند نافرمانی نیست زیرا اگر به واسطه نافرمانی یک انسان بسیاری مردند، چقدر بیشتر فیض خدا و عطایی که به واسطه فیض یک انسان، یعنی عیسی مسیح فراهم آمد، به ‌فراوانی شامل حال بسیاری گردید. 16 براستی که این عطا همانند پیامد گناه آن یک تن نیست. زیرا مکافات از پی یک نافرمانی نازل شد و به محکومیت انجامید؛ اما عطا از پی نافرمانیهای بسیار آمد و پارساشمردگی را به ارمغان آورد. 17 زیرا اگر به واسطه نافرمانی یک انسان، مرگ از طریق او حکمرانی کرد، چقدر بیشتر آنان که فیض بیکران خدا و عطای پارسایی را دریافت کرده‌اند، توسط آن انسان دیگر، یعنی عیسی مسیح، در حیات حکم خواهند راند. 18 پس همانگونه که یک نافرمانی به محکومیت همه انسان ها انجامید، یک عمل پارسایانه نیز به پارسا شمرده شدن و حیات همه انسان ها منتهی می‌گردد. 19 زیرا همانگونه که به واسطه نافرمانی یک انسان، بسیاری گناهکار شدند، به واسطه اطاعت یک انسان نیز بسیاری پارسا خواهند گردید.

به خاطر گناه آدم و حوا در باغ عدن گناه وارد این دنیا شد. همه مردم گناهکارند زیرا گناه بین مردم پخش شده است و همانطور که گناه یک نفر به محکومیت دنیا منجر شد پارسایی و خوبی یک نفر هم گناه را از دنیا پاک می کند و منجر به حکم حیات می شود. اینکه عیسی شخص خوبی بوده دلیل نمی شود که همه ما آدم های خوبی باشیم بلکه ما باید خودمان تصمیم بگیریم که انسان خوبی باشیم و راه او را ادامه بدهیم.

آیا ما واقعا به خاطر گناه آدم و حوا در باغ عدن، مشکل داریم و مرتکب گناه می شویم؟

مسیحیان اولیه معتقد بودند که گناه آدم و حوا باعث شد طبیعت و ذات ما اندکی تغییر کند به گونه ای که راحت‌تر گناه کنیم و غریزه آن را داشته باشیم ولی آدم و حوا ما را تبدیل به انسان هایی بد یا شیطانی نکردند. انسان های بسیاری بعد از آدم و حوا وجود داشته اند که افرادی پارسا و نیکو کار شناخته شده اند مانند هابیل، ایوب و نوح و … بسیاری از پروتستان‌ها معتقدند به خاطر گناه آدم و حوا در باغ عدن همه خوبی های این دنیا از بین رفته است ولی کتاب مقدس خلاف این اعتقادات را بیان می کند و می گوید انسان های پارسای بسیاری بعد از آدم و حوا وجود داشته اند. پس گناهان آدم و حوا روی ما تاثیر گذاشته و طبیعت و ذات ما را عوض کرده ولی ما به خاطر گناه آدم و حوا گناهکار نیستیم بلکه تنها به خاطر اعمال خودمان گناهکار هستیم. عیسی و آدم مانند یک آینه هستند، آدم گناه و عیسی پارسایی را وارد این دنیا کردند.

در رومیان باب 3 گفته شده یهودیان به دلیل اینکه قوانین یا شریعت را شکستند گناهکارند و افرادی که غیر مسیحی یا کافرند به خاطر اینکه از وجدانشان پیروی نکردند گناهکار محسوب می‌شوند. در این آیات پولس می گوید همه ما گناهکاریم به دلیل اینکه خودمان مرتکب گناه شده ایم نه صرفا به خاطر گناهان پدر و مادرمان!

2) آیا خداوند از طریق نزول بلایای طبیعی مانند سیل و زلزله و … انسان ها را به خاطر گناهانشان مجازات می کند؟

 در داستان ایوب متوجه شدیم که شیطان مسبب بلاهای نازل شده بر ایوب بود. ما نباید نگران این باشیم که خدا مسبب این بلاها است یا شیطان!

3) خدا به نوح گفت که دیگر انسان‌ها را با طوفان یا سیل از بین نخواهد برد پس چرا هنوز هم سیل و طوفان اتفاق می افتد؟

 

لوقا 21(19-5) (28-25) (36-34

5 چون برخی در وصف معبد سخن می‌گفتند که چگونه با سنگ های زیبا و هدایای وقف شده مزین است، عیسی گفت: 6 «زمانی خواهد آمد که از آنچه اینجا می ‌بینید، سنگی بر سنگ دیگر نخواهد ماند بلکه همه فرو خواهد ریخت.» 7 پرسیدند: «استاد، این وقایع کی روی خواهد داد و نشانه نزدیک شدن آنها چیست؟» 8 پاسخ داد: «به ‌هوش باشید که گمراه نشوید؛ زیرا بسیاری به نام من خواهند آمد و خواهند گفت: «من همانم» و «زمان موعود فرا رسیده است.» از آنها پیروی مکنید. 9 «و چون خبر جنگ ها و آشوبها را می ‌شنوید، نهراسید زیرا می ‌باید نخست چنین وقایعی رخ دهد، ولی پایان کار بلافاصله فرا نخواهد رسید.» 10 سپس به آنها گفت: «قومی بر قوم دیگر و حکومتی بر حکومت دیگر بر خواهند خاست. 11 زلزله ‌های بزرگ و قحطی و طاعون در جایهای گوناگون خواهد آمد و وقایع هولناک روی داده، نشانه‌های مهیب از آسمان ظاهر خواهد شد. 12 «اما پیش از این همه، شما را گرفتار کرده، آزار خواهند رسانید و به کنیسه ‌ها و زندان ها خواهند سپرد و به ‌خاطر نام من، شما را نزد پادشاهان و والیان خواهند برد 13 و اینگونه فرصت خواهید یافت تا شهادت دهید. 14 این را خوب به خاطر بسپارید که پیشاپیش نگران نباشید در دفاع از خود چه بگویید. 15 زیرا به شما کلام و حکمتی خواهم داد که هیچ ‌یک از دشمنانتان را یارای مقاومت یا مخالفت با آن نباشد. 16 حتی والدین و برادرانتان و خویشان و دوستانتان شما را تسلیم دشمن خواهند کرد و برخی از شما را خواهند کشت. 17 مردم همه به ‌خاطر نام من از شما نفرت خواهند داشت. 18 اما مویی از سرتان گم نخواهد شد. 19با پایداری، جان خود را نجات خواهید داد … 25 «نشانه‌هایی در خورشید و ماه و ستارگان پدید خواهد آمد. بر زمین، قومها از جوش و خروش دریا پریشان و مشوش خواهند شد. 26 مردم از تصور آنچه باید بر دنیا حادث شود، از فرط وحشت بی ‌هوش خواهند شد، زیرا نیروهای آسمان به لرزه در خواهد آمد. 27 آنگاه پسر انسان را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم در ابری می‌آید. 28 چون این امور آغاز شود، راست بایستید و سرهای خود را بالا بگیرید، زیرا رهایی شما نزدیک است!» … 34 «به ‌هوش باشید، مبادا عیش و نوش و مستی و نگرانی های زندگی دلتان را سنگین سازد و آن روز چون دامی به ‌ناگاه غافلگیرتان کند. 35 زیرا بر همه مردم در سرتاسر جهان خواهد آمد. 36 پس همیشه مراقب باشید و دعا کنید تا بتوانید از همه این چیزها که به ‌زودی رخ خواهد داد، در امان بمانید و در حضور پسر انسان بایستید.»

در این آیات عیسی می‌گوید اتفاق افتادن بلایای طبیعی و … نشانه ای از قیامت می باشد و از ما می خواهد که به این دنیا وابسته نباشیم و همیشه آماده و به هوش باشیم.

4) خدا از قبل از آینده آگاه بوده و می دانسته که آدم و حوا از درخت شناخت نیک و بد می خورند و به خاطر گناهشان از بهشت به بیرون رانده خواهند شد و بدین طریق از خدا جدا می شوند، در صورتی که خدا هنگام آفرینش انسان گفته بود انسان را برای خودم آفریدم پس چرا آن درخت را در بهشت قرار داد در حالی که می دانست این اتفاقات خواهد افتاد و منجر به جدا شدن انسان از او خواهد شد؟

تنها زمانی یک نفر می‌تواند یک نفر دیگر را دوست داشته باشد که از آزادی عمل برخوردار باشد. این تفاوت ما با ماشین ها و حیوانات است که ما می توانیم تصمیم بگیریم چیزی یا کسی را دوست داشته باشیم یا نه و اگر ما به صورت خدا آفریده شدیم باید مانند خدا آزادی عمل داشته باشیم تا بتوانیم تصمیم بگیریم چیزی یا کسی را دوست داشته باشیم یا نه. مسیحیان اولیه معتقد بودند که خدا هم آزادی عمل دارد ولی همیشه خوبی را انتخاب می‌کند و به خاطر این که به خدا شبیه بشویم خدا به ما هم آزادی عمل داده تا مطمئن شود که آیا او را قلبا انتخاب می کنیم یا نه و زمانیکه انسان ها قدرت انتخاب دارند می توانند خدا را اطاعت یا نافرمانی کنند.

عیسی حق انتخاب ما را مانند 2 جاده توصیف می‌کند، یک جاده عریض و یک جاده تنگ؛ او می‌گوید جاده تنگ به زندگی منتهی می شود ولی جاده عریض به مرگ و اکنون تصمیم ماست که کدام یک را انتخاب کنیم.

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*