تفسیر کتاب مقدس _ اول قرنتیان باب 16

اول قرنتیان باب 16

1 قرنتیان 16(4-1

1 و اما در خصوص جمع‌آوری هدایا برای مقدسین: شما نیز آنچه را که به کلیساهای غلاطیه گفته‌ام، انجام دهید. 2 روز اول هر هفته، هر یک از شما به فراخور درآمد خود پولی کنار گذاشته، پس‌انداز کند، تا به هنگام آمدنم نزد شما، لزومی به جمع‌آوری هدایا نباشد. 3 وقتی آمدم، به افراد مورد تأیید شما معرفی ‌نامه‌هایی خواهم داد و آنان را با هدایای شما به اورشلیم خواهم فرستاد. 4 اگر صلاح بر این باشد که خود نیز بروم، در این صورت آنان مرا همراهی خواهند کرد.

این آیات مربوط به زمانی است که کلیسای اورشلیم دچار مشکل شده و کلیساهای دیگر تصمیم دارند به آنها کمک کنند. پولس به آنها می‌گوید به صورت هفتگی پول کنار بگذارید تا زمانیکه من آمدم هدایا را برای کلیسای اورشلیم ببرم.

اول قرنتیان 16(12-5

5 پس از گذر از مقدونیه نزد شما خواهم آمد، زیرا از مقدونیه خواهم گذشت. 6 شاید مدتی نزدتان بمانم و یا حتی تمام زمستان را با شما بگذرانم، تا بتوانید مرا در سفرم به هر کجا که باشد، مدد رسانده، مشایعت کنید. 7 زیرا نمی ‌خواهم اکنون به دیدارتان بیایم و تنها توقفی کوتاه نزد شما داشته باشم؛ بلکه امید دارم، اگر خداوند اجازه دهد، مدتی را با شما به سر برم. 8 اما تا عید پنتیکاست در افسس می‌مانم 9 زیرا دری بزرگ برای خدمت موثر به رویم گشوده شده و مخالفان نیز بسیارند. 10 اگر تیموتائوس آمد، با او به گونه‌ای رفتار کنید که نزد شما از چیزی واهمه نداشته باشد زیرا او نیز چون من به انجام کار خداوند مشغول است؛ 11 پس کسی به دیده تحقیر در او ننگرد. او را به ‌سلامتی راهی سفر کنید تا نزد من بازگردد؛ زیرا من و برادران منتظر اوییم. 12 و اما در مورد برادر ما آپولس، او را بسیار ترغیب کردم که با سایر برادران نزد شما بیاید، اما به هیچ روی رضا نداد که اکنون بیاید. اما هر وقت فرصت داشت، خواهد آمد.

در این آیات پولس مسیری که تصمیم دارد طی کند تا به کلیسای قرنتس برود را بیان می کند. او می گوید ابتدا به مقدونیه که شمال یونان است میرود سپس به افسس که در ترکیه امروزی است و در نهایت به دیدار کلیسای قرنتس خواهد رفت. در کتاب اعمال رسولان باب  20گفته شده که پولس سه سال در افسس بوده است و بسیار مشتاق دیدار تیموتائوس و آپولوس است. کلیسای قرنتس آپولوس  را می شناختند و در آیات قبلی خواندیم که در کلیسای قرنتس افرادی خود را پیرو پولس، افرادی دیگر پیرو پطرس و بعضی دیگر خود را پیرو آپولوس می دانستند. تیموتائوس مدت زمان زیادی شاگرد پولس بوده بنابراین به او نزدیک بوده است در اعمال باب 18 در مورد آپولوس صحبت می کند.

اعمال 18(6-1

1 پس از این، پولس آتن را ترک گفت و به قرنتس رفت. 2 در آنجا با مردی یهودی، آکیلا نام، از مردمان پونتوس آشنا شد که با همسرش پریسکیلا به ‌تازگی از ایتالیا آمده بود، زیرا کلودیوس قیصر دستور داده بود که یهودیان همگی روم را ترک کنند. پولس به دیدار آنها رفت، 3 و از آنجا که او نیز مانند ایشان پیشه خیمه ‌دوزی داشت، نزدشان ماند و به کار مشغول شد. 4 او هر شبات در کنیسه با یهودیان و یونانیان مباحثه می‌کرد و می‌کوشید آنان را مجاب سازد. 5 چون سیلاس و تیموتائوس از مقدونیه آمدند، پولس خود را به تمامی، وقف موعظه کلام کرده، به یهودیان شهادت می ‌داد که عیسی همان مسیح است. 6 اما چون با او بنای مخالفت گذاشتند و ناسزایش گفتند، به اعتراض، غبار جامه‌اش را تکاند و به آنها گفت: «خونتان بر گردن خودتان! من از آن مبرا هستم. از این پس، نزد غیریهودیان می‌روم.»

در این آیات داستان زن و شوهری را می‌خوانیم که یهودی بوده اند و در روم زندگی می کرده اند ولی زمانیکه امپراطور روم تصمیم میگیرد همه یهودیان را بیرون کند آنها مجبور می‌شوند به افسس بیایند. شغل آن مرد مانند پولس چادر سازی بوده است برای همین پولس نزد آنها می‌ماند و به کار مشغول می شود.

اعمال 18(28-24

24 در آن ایام، فردی یهودی، آپولس نام، از مردمان اسکندریه، به افسس آمد. او سخنوری ماهر بود و دانشی وسیع از کتب مقدس داشت؛ 25 در طریق خداوند آموزش یافته بود و با حرارت روح سخن می‌گفت و به‌دقّت درباره عیسی تعلیم می‌داد، هرچند فقط از تعمید یحیی آگاهی داشت. 26 او دلیرانه در کنیسه به سخن گفتن آغاز کرد. چون پریسکیلا و آکیلا سخنانش را شنیدند، او را به خانه خود بردند و طریق خدا را دقیق تر به وی آموختند. 27 چون آپولس قصد سفر به اخائیه کرد، برادران تشویقش کردند و به شاگردان نوشتند که او را به‌گرمی پذیرا شوند. چون آپولس بدانجا رسید، کسانی را که به واسطه فیض ایمان آورده بودند، یاری فراوان داد. 28 زیرا پیش روی همگان با یهودیان مباحثه کرده، عقاید آنان را با دلایل قوی رد می‌کرد و با استناد به کتب مقدس ثابت می ‌نمود که عیسی همان مسیح است.

در این آیات متوجه می ‌شویم که آپولوس فردی یهودی بوده که در شهر اسکندریه مصر به دنیا آمده و زمانیکه به قرنتس می آید با آن دو فرد یهودی که از روم به قرنتس آمده بودند آشنا می شود. در این آیات از آپولوس تعریف بسیاری شده است، به عنوان مثال می‌گوید آپولوس اطلاعات زیادی در مورد کتاب مقدس داشته و از این اطلاعات برای تعلیم کتاب مقدس استفاده می کرده تا به یهودیان ثابت کند عیسی همان مسیح است. همچنین گفته شده آپولوس بسیار فروتن بوده به گونه ای که پریسکیلا وآکیلا در مورد چیزهایی که اطلاعات نداشته به او آموزش داده اند. آپولوس فقط تعمید یحیی را بلد بوده است بنابراین یکی از چیزهایی که پریسکیلا و آکیلا به او آموزش داده اند در مورد تعمید بوده است. ما هم باید مثل پریسکیلا و آکیلا رفتار کنیم و اگر کسی در مورد کتاب مقدس مشکلی داشت با آرامش به او آموزش بدهیم. آپولوس بعد از اینکه افسس را ترک کرد به اخائیه در جنوب یونان رفت.اخائیه منطقه ای است که آتن و قرنتس در آنجا واقع شده‌اند و سپس در باب 19 نوشته شده که به قرنتس رفته است.

اول قرنتیان 16(24-13

13 هوشیار باشید؛ در ایمان استوار بمانید؛ مرد باشید و نیرومند شوید. 14 همه کارهای شما با محبت باشد. 15 می ‌دانید که خانواده استفاناس نخستین کسانی بودند که در ایالت اخائیه ایمان آوردند و ایشان خود را وقف خدمت مقدسین کرده‌اند. ای برادران، از شما استدعا دارم 16 مطیع چنین کسان باشید و همچنین مطیع هر کس دیگر که در این خدمت همکاری می‌کند و زحمت می‌کشد. 17 از آمدن استفاناس، فورتوناتوس و اخائیکوس شادمانم، زیرا جای خالی شما را پر کرده‌اند. 18آنان روح مرا و نیز روح شما را تازه ساختند. چنین کسان را پاس بدارید. 19 کلیساهای آسیا برایتان سلام می ‌فرستند. آکیلا و پریسکیلا و نیز کلیسایی که در منزلشان تشکیل می ‌شود، به شما در خداوند به‌گرمی سلام می‌گویند. 20 همه برادرانی که در اینجا هستند برای شما سلام می‌فرستند. با بوسه مقدس یکدیگر را سلام گویید. 21 من، پولس، به خط خود این سلام را به شما می ‌نویسم. 22 کسی که خداوند را دوست ندارد، ملعون باد. خداوند ما، بیا! 23 فیض خداوند عیسی با شما باد. 24 محبت من در مسیح عیسی همراه همه شما. آمین.

پولس زمانیکه در مورد همه مشکلات و مسائل صحبت می کند، نامه اش را با یک پیام مثبت تمام می‌کند و در آیه 13 می گوید در ایمان استوار و نیرومند باشید و از مردم می خواهد زمانی که همه چیز سخت می شود باز هم در ایمانشان استوار بمانند. در آیه 14 می گوید همه کارهای شما باید با محبت باشد و سپس آنها را تشویق می کند مطیع افرادی باشند که خود را وقف خدمت مقدسین کرده‌اند. در آیه 19 می‌گوید کلیسای آسیه برایتان سلام می فرستد که احتمالا اکنون در ترکیه می باشد. آکیلا و پریسکیلا هم احتمالا در افسس کلیسای خانگی داشته اند که می گوید برایتان سلام می فرستند. در آیه 20 می‌گوید با بوسه مقدس به یکدیگر سلام کنید. در حال حاضر هم بعضی از مسیحیان این کار را انجام می دهند بعضی ها معتقدند مرد باید گونه مرد دیگر را ببوسد، زن هم همینطور و بعضی دیگر معتقدند مرد می تواند زن را ببوسد ولی تنها یک بوس و بدون هیچ گونه غرضی همانگونه که مادر خود را می بوسد زیرا بوسه باید مقدس باشد و این فرهنگی بود که در آلبانیا و فرانسه وجود داشت و برای سلام یا خداحافظی همدیگر را می بوسیدند. در انگلیس و آمریکا هم بعضی ها این کار را انجام می دهند و بعضی ها نه!

ممکن است که خطوط قبلی را منشی پولس نوشته باشد ولی پولس در آیه 21 می گوید این سلام را با خط خود به شما مینویسم و سپس به آنها برکت می دهد و می گوید فیض خدا با شما باد و منظور از «خداوند ما بیا» در آیه 22 برگشت عیسی بوده است.

سوال

کتاب مقدس گفته مسیحیان نباید کسی را لعنت کنند، پس چرا پولس در [اول قرنتیان 16(22)] می گوید «ملعون باد» و نفرین کرده است؟

خود پولس لعنت نمی کند بلکه می‌گوید کسی که خدا را دوست ندارد ملعون باد یعنی خدا او را لعنت کند  نه خودش! پطرس هم در اعمال باب 3 زمانیکه از کتاب تثنیه نقل قول می کند می گوید: کسی که به خدا ایمان ندارد و به پیامبری همچون موسی باور ندارد ملعون باد.

سوال

در مورد جهنم چهار اعتقاد وجود دارد :

1) جهنم یعنی بریده شدن محبت بین خدا و انسان مانند آدم و حوا !

2) کاتولیک ها معتقدند جهنم جایی است که گناهکاران مدتی در آن می مانند تا پاک شوند و سپس نزد خدا برگردند.

3) ابدی است و فرد گناهکار تا ابد آن جا خواهد ماند.

4) جهنم مکانی است که فرد گناهکار به یک باره می سوزد و از بین می رود.

کدام دیدگاه در مورد جهنم درست است؟

متی 25(46-41

41 آنگاه به آنان که در سمت چپ او هستند خواهد گفت: « ای ملعونان، از من دور شوید و به آتش جاودانی روید که برای ابلیس و فرشتگان او آماده شده است، 42 زیرا گرسنه بودم، خوراکم ندادید؛ تشنه بودم، آبم ندادید؛ 43 غریب بودم، جایم ندادید؛ عریان بودم، مرا نپوشانیدید؛ مریض و زندانی بودم، به دیدارم نیامدید.» 44آنان پاسخ خواهند داد: «سرور ما، کی تو را گرسنه و تشنه و غریب و عریان و مریض و در زندان دیدیم و خدمتت نکردیم؟» 45 در جواب خواهد گفت: «آمین، به شما می‌گویم، آنچه برای یکی از این کوچکترین ها نکردید، در واقع برای من نکردید.» 46 پس آنان به مجازات جاودان داخل خواهند شد، اما پارسایان به حیات جاودان.

این آیات درمورد آخرین داوری صحبت می کند. در آیه 41 می گوید افراد گناهکار به آتش جاودان که برای شیطان و فرشتگانش آماده شده است انداخته می شوند. بنابراین در این آیات از پاداش یا مجازات ابدی صحبت می کند.

مکاشفه 20(10-7

7 آنگاه که آن هزاره سر آید، شیطان از زندان رها خواهد شد و 8 در پی فریب قومها به چهارگوشه زمین (به جوج و ماجوج که به شماره چونان شن های کنار دریا هستند) خواهد رفت تا آنان را برای نبرد گرد هم آورد. 9 اینان بر پهنه زمین پیش رفتند و اردوگاه مقدسین، یعنی شهر محبوب را محاصره کردند. اما آتش از آسمان فرود آمد و آنان را فرو خورد. 10 و ابلیس، که آنان را فریب داده بود، به دریاچه آتش و گوگرد افکنده شد، جایی که آن وحش و نبی کذاب افکنده شده بودند. اینان روز و شب تا ابد عذاب خواهند کشید.

در این آیات متوجه می‌شویم که یک داوری ابدی وجود دارد چیزی که در متی باب 25 گفته شده بود افراد گناهکار به آتش دوزخ یعنی جایی که در انتظار شیطان و فرشتگانش است افکنده خواهند شد. افرادی که وحش خوانده شده اند افرادی هستند که به عیسی باور دارند ولی فرمان های او را انجام نمی دهند و او را خدا می خوانند در حالیکه آن را باور ندارند و افراد گناهکار هم همان مجازاتی را می بینند که در انتظار شیطان است.

مکاشفه 20(15-11

11آنگاه تخت بزرگ و سفیدی دیدم، و کسی را که بر آن نشسته بود. آسمان و زمین از حضور او می‌گریختند و جایی برای آنها نبود. 12 و مردگان را دیدم، چه خرد و چه بزرگ، که در برابر تخت ایستاده بودند و دفترها گشوده شد. دفتری دیگر نیز گشوده شد که دفتر حیات است. مردگان بر حسب اعمالشان، مطابق با آنچه که در آن دفترها نوشته شده بود، داوری شدند. 13 دریا مردگانی را که در خود داشت، پس داد؛ مرگ و جهان مردگان نیز مردگان خود را پس دادند و هر کس بر حسب اعمالی که انجام داده بود، داوری شد. 14 و مرگ و جهان مردگان به دریاچه آتش افکنده شد. دریاچه آتش، مرگ دوم است. 15 و هر که نامش در دفتر حیات نوشته نشده بود، به دریاچه آتش افکنده شد.

مکاشفه 21(8-6

6 باز به من گفت: «به انجام رسید! من (الف) و (ی) و ابتدا و انتها هستم. من به هر که تشنه باشد، از چشمه آب حیات به‌ رایگان خواهم داد. 7 هر که غالب آید، این همه را به میراث خواهد برد و من خدای او خواهم بود و او پسر من خواهد بود. 8 اما نصیب بزدلان و بی ‌ایمانان و مفسدان و آدمکشان و بی ‌عفتان و جادوگران و بت ‌پرستان و همه دروغگویان، دریاچه مشتعل به آتش و گوگرد خواهد بود. این مرگ دوم است.»

یهودا (12-13

12 اینان صخره ‌های دریایی خطرناک در ضیافت های محبت‌آمیز شمایند که بدون کمترین پروا در جشن شما به عیش و نوش می ‌پردازند؛ شبانانی هستند که تنها خود را می ‌پرورند؛ ابرهای بی ‌باران رانده از باد و درختان پاییزی بی ‌میوه‌اند که دو بار مرده و از ریشه به در آمده‌اند. 13آری، اینان همچون امواج خروشان دریایند که اعمال ننگینشان را چون کف برمی‌آورند و ستارگانی سرگردانند که تاریکی مطلق ابدی برایشان مقرر است.

متی 5(30-29

29 پس اگر چشم راستت تو را می ‌لغزاند، آن را به در آر و دور افکن، زیرا تو را بهتر آن است که عضوی از اعضایت نابود گردد تا آنکه تمام بدنت به دوزخ افکنده شود. 30 و اگر دست راستت تو را می‌ لغزاند، آن را قطع کن و دور‌افکن، زیرا تو را بهتر آن است که عضوی از اعضایت نابود گردد تا آنکه تمام بدنت به دوزخ افکنده شود.

مرقس 9(50-42

42 « و هر که سبب شود یکی از این کوچکان که به من ایمان دارند لغزش خورد، او را بهتر آن می ‌بود که سنگ آسیابی بزرگ به گردنش بیاویزند و به دریا افکنند! 43 اگر دستت تو را می ‌لغزاند، آن را قطع کن زیرا تو را بهتر آن است که علیل به حیات راه یابی تا آنکه با دو دست به دوزخ روی، به آتشی که هرگز خاموش نمی‌شود. [ 44 جایی که کرم آنها نمی‌ میرد و آتش خاموشی نمی ‌پذیرد.] 45 و اگر پایت تو را می ‌لغزاند، آن را قطع کن. زیرا تو را بهتر آن است که لنگ به حیات راه یابی، تا آنکه با دو پا به دوزخ افکنده شوی. 46 [جایی که کرم آنها نمی ‌میرد و آتش خاموشی نمی ‌پذیرد.] 47 و اگر چشمت تو را می ‌لغزاند، آن را به در آر، زیرا تو را بهتر آن است که با یک چشم به پادشاهی خدا راه یابی، تا آنکه با دو چشم به دوزخ افکنده شوی، 48 جاییکه «کرم آنها نمی ‌میرد و آتش خاموشی نمی ‌پذیرد.» 49 «زیرا همه با آتش نمکین خواهند شد. 50 نمک نیکوست، اما اگر خاصیتش را از دست بدهد، چگونه می ‌توان آن را نمکین ساخت؟ شما نیز در خود نمک داشته باشید و با یکدیگر در صلح و صفا به سر برید.»

با توجه به آیات ذکر شده متوجه می ‌شویم که پاداش نیکوکاران و عذاب گناهکاران در قیامت ابدی خواهد بود.

سوال

با توجه به اینکه گناهان افراد متفاوت است و ممکن است شخصی مرتکب گناه کوچکی شود در حالی که شخص دیگری مرتکب گناه بسیار بزرگی( مانند قتل) شود، آیا مجازات هر دو در روز قیامت یکسان خواهد بود؟

در کتاب مقدس آیاتی وجود دارد که از درجات متفاوت عذاب گناهکاران یا پاداش نیکوکاران در روز داوری صحبت می کند.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*