تفسیر کتاب مقدس _ اول قرنتیان باب 12 و 13

اول قرنتیان باب 12 و 13

در این آیات پولس درمورد عطایایی که بعضی افراد در کلیسا دارند صحبت می کند. پولس می گوید بعضی از افراد در کلیسا فکر می کنند مهم تر هستند زیرا عطایایی نسبت به دیگران دارند و طرز تفکر این افراد باعث از بین رفتن اتحاد در کلیسا شده است. در این آیات پولس توضیح می‌دهد همه ما یک بدن در مسیح هستیم و این عطایا را روح القدس به ما داده است.

1 قرنتیان 12(11-1

1 و اما در خصوص تجلیات روح، ای برادران، نمی‌ خواهم غافل باشید.  2 می‌دانید که وقتی بت ‌پرست بودید، به هر نحوی اغوا شده، به سوی بت های گنگ کشیده می ‌شدید.  3 پس به شما می‌گویم که هر که به واسطه روح خدا سخن گوید، عیسی را لعن نمی‌کند و هیچ‌کس جز به واسطه روح‌القدس نمی ‌تواند بگوید «عیسی خداوند است.» 4 باری، عطایا گونا‌گونند، اما روح همان است؛ 5 خدمت ها گونا‌گونند، اما خداوند همان است؛   6 عمل ها گونا‌گونند، اما همان خداست که همه را در همه به عمل می‌آورد. 7 ظهور روح، به هر کس برای منفعت همگان داده می ‌شود. 8 به یکی به وسیله روح، کلام حکمت داده می ‌شود، به دیگری به واسطه همان روح، کلام معرفت، 9 و به شخصی دیگر به وسیله همان روح، ایمان و به دیگری باز توسط همان روح، عطایای شفا دادن. 10 به شخصی دیگر قدرت انجام معجزات داده می ‌شود، به دیگری نبوت و به دیگری تشخیص ارواح و باز به شخصی دیگر سخن گفتن به انواع زبان های غیر بخشیده می‌شود و به دیگری ترجمه زبان های غیر. 11 اما همه این ها را همان یک روح به عمل می‌آورد و آنها را به اراده خود تقسیم کرده، به هر کس می ‌بخشد.

در این آیات پولس در مورد روح القدس و عطایایی که افراد دارند صحبت می کند. پولس می‌گوید تمام این عطایا را یک روح به ما می‌دهد پس این عطایا باید باعث اتحاد ما درکلیسا شود نه اینکه عطایا را با یکدیگر مقایسه کنیم و دنبال برتری باشیم. پولس ادامه می‌دهد که اگر روح القدس به فردی عطایایی می دهد برای این است که همه افراد کلیسا از آن بهره ببرند نه فقط خود شخص!

در کتاب مقدس عیسی قبل از اینکه مصلوب شود در مورد روح القدس و اتحاد صحبت می کند.

یوحنا 16(15-5

5 «اکنون نزد فرستنده خود می ‌روم و هیچ ‌یک نمی ‌پرسید، «کجا می‌روی؟»  6 اما به سبب شنیدن سخنانم، دل شما آکنده از غم شده است. 7 با این حال، من به شما راست می‌گویم که رفتنم به سود شماست زیرا اگر نروم، آن مدافع نزد شما نخواهد آمد؛ اما اگر بروم او را نزد شما می ‌فرستم. 8 چون او آید، جهان را مجاب خواهد کرد که به لحاظ گناه و عدالت و داوری، تقصیرکار است. 9 به لحاظ گناه، زیرا به من ایمان نمی‌آورند. 10 به لحاظ عدالت، زیرا نزد پدر می‌ روم و دیگر مرا نخواهید دید. 11 و به لحاظ داوری، زیرا رئیس این جهان محکوم شده است. 12 «بسیار چیزهای دیگر دارم که به شما بگویم، اما اکنون یارای شنیدنش را ندارید. 13 اما چون روح راستی آید، شما را به تمامی حقیقت راهبری خواهد کرد؛ زیرا او از جانب خود سخن نخواهد گفت، بلکه آنچه را می ‌شنود بیان خواهد کرد و از آنچه در پیش است با شما سخن خواهد گفت. 14 او مرا جلال خواهد داد، زیرا آنچه را از آن من است گرفته، به شما اعلام خواهد کرد. 15 هرآنچه از آن پدر است، از آن من است. از همین رو گفتم آنچه را از آن من است گرفته، به شما اعلام خواهد کرد.

عیسی در این آیات می‌گوید زمانیکه نزد پدر برود،  روح راستی یا روح القدس را می فرستد و روح القدس آنها را به حقیقت ها راهنمایی می کند.

زمانیکه پولس در اول قرنتیان می گوید روح القدس به آن‌ها عطایای مختلفی داده است درباره همین موضوع صحبت می‌کند.

اعمال 2(39-37

37 چون این را شنیدند، دلریش گشته، به پطرس و سایر رسولان گفتند: «ای برادران، چه کنیم؟» 38 پطرس بدیشان گفت: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روح‌ القدس را خواهید یافت 39 زیرا این وعده برای شما و فرزندانتان و همه کسانی است که دورند، یعنی هرکه خداوند خدای ما او را فرا خواند.»

پطرس در این آیات به ما توضیح می دهد که چگونه می توانیم روح القدس را دریافت کنیم. در روز پنطیکاست پطرس می گوید توبه کنید تا گناهانتان بخشیده شود و روح‌القدس را دریافت کنید. در واقع مسیحیان روح‌القدس را زمانی که تعمید می گیرند دریافت می کنند و روح القدس درون آنها زندگی خواهد کرد.

1 قرنتیان 12(26-12

12 زیرا بدن هرچند یکی است، از اعضای بسیار تشکیل شده؛ و همه اعضای بدن، اگرچه بسیارند، اما یک بدن را تشکیل می ‌دهند. در مورد مسیح نیز چنین است. 13 زیرا همه ما، چه یهود و چه یونانی، چه غلام و چه آزاد، در یک روح تعمید یافتیم تا یک بدن را تشکیل دهیم؛ و همه ما از یک روح نوشانیده شدیم. 14 زیرا بدن نه از یک عضو، بلکه از اعضای بسیار تشکیل شده است. 15 اگر پا گوید «چون دست نیستم، به بدن تعلق ندارم» این سبب نمی ‌شود که عضوی از بدن نباشد. 16 و اگر گوش گوید، «چون چشم نیستم، به بدن تعلق ندارم» این سبب نمی ‌شود که عضوی از بدن نباشد. 17 اگر تمام بدن چشم بود، شنیدن چگونه میسر می ‌شد؟ و اگر تمام بدن گوش بود، بوییدن چگونه امکان داشت؟ 18 اما حقیقت این است که خدا اعضا را آن‌گونه که خود می ‌خواست، یک به یک در بدن قرار داد. 19 اگر همه یک عضو بودند، بدن کجا وجود می ‌داشت؟ 20 اما اعضا بسیارند، در حالیکه بدن یکی است. 21 چشم نمی ‌تواند به دست بگوید «نیازی به تو ندارم!» و سر نیز نمی ‌تواند به پاها گوید «نیازمند شما نیستم!» 22 برعکس، آن اعضای بدن که ضعیفتر می ‌نمایند، بسیار ضروریترند. 23 و آن اعضای بدن را که پست ‌تر می ‌انگاریم، با حرمت خاص می ‌پوشانیم و با اعضایی که زیبا نیستند با احترام خاص رفتار می‌کنیم؛ 24 حال آنکه اعضای زیبای ما به چنین احترامی نیاز ندارند. اما خدا بدن را چنان مرتب ساخته که حرمت بیشتر نصیب اعضایی شود که فاقد آنند، 25 تا جدایی در بدن نباشد، بلکه اعضای آن به یک اندازه در فکر یکدیگر باشند. 26 و اگر یک عضو دردمند گردد، همه اعضا با او همدرد باشند؛ و اگر یک عضو سرافراز شود، همه در خوشی او شریک گردند.

در این آیات پولس بدن را مثال می‌زند و می‌گوید بدن از اعضای بسیاری تشکیل شده است و با اینکه اعضای بدن متفاوت هستند ولی با هم متحد هستند. پولس همین مثال را در یکی از نامه هایی که در کولسیان نوشته است، مطرح می کند :

کولسیان 1(20-17

17 او پیش از همه چیز وجود داشته و همه چیز در او قوام دارد. 18 او بدن، یعنی کلیسا، را سر است. او سرآغاز و نخست‌ زاده از میان مردگان است، تا در همه چیز برتری از آن او باشد. 19 زیرا خشنودی خدا در این بود که با همه کمال خود در او ساکن شود، 20 و به واسطه او همه چیز را، چه در آسمان و چه بر زمین، با خود آشتی دهد، به وسیله صلحی که با ریخته شدن خون وی بر صلیب پدید آورد.

پولس در این آیات می‌گوید مسیح سر و کلیسا بدن است. به عبارت دیگر مسیح سر و ما بقیه بدن را تشکیل می دهیم.

پولس برای تشویق اتحاد در کلیسا می‌گوید همه ما اعضای یک بدن هستیم و توسط یک روح تعمید گرفتیم. زمانیکه تعمید می گیریم گناهانمان بخشیده می شود، روح خدا را دریافت می کنیم و قسمتی از بدن عیسی می‌شویم. در کلیسا ما نباید فکر کنیم که مهم تر از بقیه هستیم زیرا در یک بدن یک عضو مثلا دست فکر نمی‌کند که مهم تر از پا می باشد، همه با هم برابریم. همه قسمت های بدن مهم هستند و ما به عنوان عضوی از کلیسا مهم هستیم و نقشی بر عهده داریم. همانگونه که خدا اعضای بدن را خلق کرده است کلیسا را هم به گونه ای طراحی کرده است که افراد مختلف در کلیسا در اتحاد با هم برای یک هدف تلاش کنند. پولس می گوید اگر یک عضو از بدن سرافراز شود همه در خوشی او شریک می شویم.

1 قرنتیان 12(31-27

27 بدین قرار، شما بدن مسیح هستید و هر یک عضوی از آنید. 28 خدا قرار داد در کلیسا، اول رسولان، دوم انبیا، سوم معلمان؛ بعد قدرت معجزات، سپس عطایای شفا دادن و امداد و مدیریت و سخن گفتن به انواع زبان های غیر. 29 آیا همه رسولند؟ آیا همه نبی‌اند؟ آیا همه معلمند؟ آیا همه دارای قدرت معجزه‌اند؟ 30 آیا همه از عطایای شفا دادن برخوردارند؟ آیا همه به زبان های غیر سخن می‌گویند؟ آیا همه ترجمه می‌کنند؟ 31 اما شما با اشتیاق تمام در پی عطایای بزرگتر باشید و اینک من عالیترین طریق را به شما نشان می ‌دهم.

در این آیات پولس می گوید افراد مختلفی با نقش‌های متفاوتی در کلیسا وجود دارند. حواریون، انبیا، معلمان، افرادی که با کمک روح القدس بیماران را شفا می دهند، افرادی که می‌توانند به زبان های غیر سخن بگویند و حتی افرادی هستند که می توانند زبان هایی را ترجمه کنند که هیچ اطلاعی در مورد آن نداشتند. پولس می گوید اینکه شما از عطایا برخوردار هستید یا نه مهم نیست بلکه این مهم است که همه ما باید به یک اندازه برای کلیسا تلاش کنیم و به دنبال اتحاد باشیم، در آیه 31 پولس می‌گوید به‌دنبال عطایای بزرگتر باشید و می‌خواهد عالی‌ترین طریق را نشان بدهد.

1 قرنتیان 13(3-1

1 اگر به زبان های آدمیان و فرشتگان سخن گویم، ولی محبت نداشته باشم، زنگی پرصدا و سنجی پرهیاهو بیش نیستم. 2 اگر قدرت نبوت داشته باشم و بتوانم جمله اسرار و معارف را درک کنم و اگر چنان ایمانی داشته باشم که بتوانم کوه ها را جا‌به‌جا کنم، اما محبت نداشته باشم، هیچم. 3 اگر همه دارایی خود را صدقه دهم و تن خویش به شعله‌ های آتش بسپارم، اما محبت نداشته باشم، هیچ سود نمی ‌برم.

پولس در این آیات می گوید که چه چیزی در مسیحیت اهمیت دارد. کسانی وجود داشتند که می توانستند به زبان های غیر سخن بگویند، عیسی در مورد این افراد در مرقس باب 16 صحبت می کند.

مرقس 16(18-14

14 سپس عیسی بر آن یازده تن، در حالیکه به غذا نشسته بودند، ظاهر شد و آنها را به سبب بی ‌ایمانی و سختدلیشان توبیخ کرد، زیرا سخن کسانی را که او را پس از رستاخیزش دیده بودند، باور نکردند. 15 آنگاه بدیشان فرمود: «به سرتاسر جهان بروید و خبر خوش را به همه خلایق موعظه کنید. 16 هر که ایمان آورد و تعمید گیرد، نجات خواهد یافت اما هرکه ایمان نیاورد، محکوم خواهد شد. 17 و این آیات همراه ایمانداران خواهد بود: به نام من دیوها را بیرون خواهند کرد و به زبان های تازه سخن خواهند گفت 18 و مارها را با دست هایشان خواهند گرفت و هرگاه زهری کشنده بنوشند، گزندی به آنها نخواهد رسید و دست ها بر بیماران خواهند نهاد و آنها شفا خواهند یافت.»

وقتی عیسی بر شاگردانش ظاهر می شود به آنها می‌گوید که به سرتاسر جهان بروند و کلام خدا را موعظه کنند سپس ادامه می دهد هر کسی که ایمان بیاورد نجات خواهد یافت و هر کس ایمان نیاورد محکوم خواهد شد و روح ‌القدس به افرادی که ایمان آورده‌اند کمک می کند که به زبانهای غیر سخن بگویند یا بیماران را شفا بدهند و … افرادی در کلیسای قرنتس وجود داشتند که از این عطایا برخوردار بودند.

پولس می گوید اگر من این قدرت را داشته باشم که بتوانم به زبان فرشته ها صحبت کنم یا بتوانم کوه ها را جابجا کنم یا به هزاران فریاد کمک کنم ولی محبتی نداشته باشم هیچم! و ادامه می دهد که اگر این عطایا همراه با عشق و محبت نباشد، هیچ فایده ای ندارد.

1 قرنتیان 13(13-4

4 محبت بردبار و مهربان است؛ محبت حسد نمی ‌برد؛ محبت فخر نمی‌ فروشد و کبر و غرور ندارد. 5 رفتار ناشایسته ندارد و نفع خود را نمی‌ جوید؛ به آسانی خشمگین نمی ‌شود و کینه به دل نمی‌گیرد؛ 6محبت از بدی مسرور نمی ‌شود، اما با حقیقت شادی می‌کند.7 محبت با همه چیز مدارا می‌کند، همواره ایمان دارد، همیشه امیدوار است و در همه حال پایداری می‌کند. 8 محبت هرگز پایان نمی ‌پذیرد. اما نبوت ها از میان خواهد رفت و زبان ها پایان خواهد پذیرفت و معرفت زایل خواهد شد. 9 زیرا معرفت ما جزئی است و نبوتمان نیز جزئی؛ 10 اما چون کامل آید، جزئی از میان خواهد رفت. 11آنگاه که کودکی بیش نبودم، چون کودکان سخن می‌گفتم و چون کودکان می‌اندیشیدم و نیز چون کودکان استدلال می‌کردم. اما چون مرد شدم، رفتارهای کودکانه را ترک گفتم. 12 آنچه اکنون می ‌بینیم، چون تصویری محو است در آینه؛ اما زمانی خواهد رسید که روبه‌رو خواهیم دید. اکنون شناخت من جزئی است؛ اما زمانی فرا خواهد رسید که به کمال خواهم شناخت، چنانکه به کمال نیز شناخته شده‌ام. 13 و حال، این سه چیز باقی می‌ ماند: ایمان، امید و محبت. اما بزرگترینشان محبت است.

پولس هم مانند عیسی می گوید که باید نسبت به یکدیگر محبت داشته باشیم.

متی 22(40-34

34 اما چون فریسیان شنیدند که عیسی چگونه با جواب خود دهان صدوقیان را بسته است، گرد هم آمدند. 35 یکی از آنها که فقیه بود، با این قصد که عیسی را به دام اندازد، از او پرسید: 36 «ای استاد، بزرگترین حکم در شریعت کدام است؟» 37 عیسی پاسخ داد: «خداوند خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی فکر خود محبت نما.» 38این نخستین و بزرگترین حکم است. 39 دومین حکم نیز همچون حکم نخستین است: «همسایه‌ات را همچون خویشتن محبت نما.» 40 تمامی شریعت موسی و نوشته ‌های پیامبران بر این دو حکم استوار است.»

عیسی می گوید که باید خدا را با تمام وجودمان دوست داشته باشیم و همانطور که خودمان را دوست داریم همسایمان را هم دوست داشته باشیم.

پولس می گوید نباید به اینکه چه عطایایی داریم توجه کنیم بلکه باید به این توجه کنیم که آیا واقعا به بقیه محبت می کنیم یا نه … و سپس در ادامه صحبت هایش منظورش از محبت را بیان می‌کند و می‌گوید محبت این است که حاضر باشیم خودمان اذیت شویم ولی دیگران اذیت نشوند، همچنین کسی که محبت دارد به دیگران حسودی نمی کند حتی اگر موقعیت بهتری نسبت به او داشته باشند. پولس می گوید عشق و محبت هیچ وقت از بین نمی رود و تا ابد پایدار است، همچنین ایمان، امید و محبت را سه پایه مهم مسیحیت معرفی می کند و محبت را مهمترین آنها می خواند.    

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*