تفسیرکتاب مقدس- اول قرنتیان باب4 و 5

bible
bible

اول قرنتیان باب 4 و 5

1 قرنتیان 4(1-14) :

1 پس همگان باید به ما به دیدۀ خادمان مسیح و مباشرانی بنگرند که رازهای خدا به آنان به امانت سپرده شده است. 2 و حال انتظاری که از مباشر می ‌رود این است که امین باشد. 3 امّا برای من قضاوت شما یا قضاوت هر دادگاه انسانی دیگر چندان مهم نیست. من حتی خود نیز دربارۀ خویشتن قضاوت نمی‌کنم. 4 زیرا در خود عیبی نمی‌بینم، امّا این مرا بی‌گناه نمی‌سازد. بلکه خداوند است که دربارۀ من قضاوت می‌کند. 5 پس دربارۀ هیچ چیز پیش از وقت قضاوت نکنید تا اینکه خداوند بیاید. او آنچه را که اکنون در تاریکیْ نهان است، در روشنایی عیان خواهد کرد و نیّتهای دلها را آشکار خواهد ساخت. آنگاه تشویق و تمجید هر کس از خود خدا خواهد بود. 6 ای برادران، من این تشبیهات را به‌خاطر شما دربارۀ خود و آپولس به کار بردم تا شما از ما معنی این گفته را بیاموزید که: «از آنچه نوشته شده است، فراتر نروید.» تا هیچ‌یک از شما به یکی در مقابل دیگری نبالد. 7 زیرا چه کسی تو را متفاوت انگاشته است؟ چه داری که به تو بخشیده نشده باشد؟ و اگر به تو بخشیده شده است، پس چرا چنان فخر می‌کنی که گویی چنین نیست؟ 8 گویی شما هم ‌اکنون به هرآنچه می‌خواستید، رسیده‌اید! گویی هم‌اکنون دولتمند شده‌اید! و پادشاهی می‌کنید، آن هم بدون ما! و کاش که براستی پادشاهی می‌کردید تا ما هم با شما پادشاهی می‌کردیم! 9 زیرا من بر این اندیشه‌ام که خدا ما رسولان را همچون اسیرانِ محکوم به مرگ در آخرِ صف رژه‌روندگان به نمایش گذاشته است. ما تماشاگه تمامی جهان، چه آدمیان و چه فرشتگانیم. 10 ما به‌خاطر مسیح جاهلیم، امّا شما در مسیح حکیمید! ما ضعیفیم، امّا شما قوی هستید! ما خوار و حقیریم، امّا شما محترمید! 11 ما تا همین دَم گرسنه و تشنه‌ایم، و جامه‌هایمان مندرس است. کتک خورده و آواره‌ایم. 12 با دسترنج خود معاشمان را تأمین می‌کنیم. چون لعنمان کنند، برکت می‌طلبیم؛ و چون آزار بینیم، تحمّل می‌کنیم؛   13 وقتی ناسزا می‌شنویم، با مهربانی پاسخ می‌دهیم. تا همین دَم، ما به تُفالۀ دنیا و زبالۀ همه چیز بدل گشته‌ایم. 14 این را نمی‌نویسم تا شما را شرمنده سازم، بلکه تا چون فرزندان دلبندم هشدارتان دهم.

از همان ابتدا هم که کلیسا درست شد تعدد فرقه ها وجود داشت و هر کدام فکر می‌کردند که آنها بهتر از بقیه هستند و مسیحیان آنجا مسیحیان دیگر، رهبران کلیسا و حتی شاگردان را قضاوت و نقض می‌کردند. در اینجا پطرس با طعنه می گوید ما همه خدمتگزاریم و می گوید اجازه دهید خدا ما را قضاوت کند. نیازی نیست ما بخواهیم همدیگر را قضاوت کنیم بعضی افراد هنگامی که این آیه را می خوانند، می گویند کلاً نباید کسی را قضاوت کنیم اما پولس در باب 5 توضیح می‌دهد که باید چه کسانی را قضاوت کنیم ولی به جز آن، نباید افراد دیگر را قضاوت کنیم. در این آیات می بینیم که پولس می‌گوید باید طبق کلام خدا پیش برویم ونباید فراتر برویم و می گوید شاگردان خوار و حقیر هستند چرا که افرادی هستند که ناسزا می شنوند کتک می خورند و خیلی سختی می کشند.

 1 قرنتیان 4(15-21) :

15 زیرا حتی اگر در مسیح هزاران معلّم داشته باشید، امّا پدرانِ بسیار ندارید، چرا که من به واسطۀ انجیل در مسیحْ عیسی پدر شما شدم. 16 پس از شما تمنا دارم از من سرمشق بگیرید. 17 از همین رو تیموتائوس را نزدتان فرستادم، او را که فرزند محبوب من است و امین در خداوند. او شیوۀ زندگی مرا در مسیحْ عیسی به شما یادآور خواهد شد، چنانکه آن را در همۀ کلیساها در هر جا تعلیم می‌دهم. 18 برخی با این گمان که من دیگر نزدتان نخواهم آمد، گستاخ شده‌اند. 19 امّا به خواست خدا به‌زودی نزدتان می‌آیم و نه فقط سخن این گستاخان را، بلکه قدرتشان را نیز در خواهم یافت. 20 زیرا پادشاهی خدا به حرف نیست، بلکه در قدرت است. 21 کدام‌یک را ترجیح می ‌دهید؟ با چوب نزدتان بیایم یا با محبت و روحی ملایم؟

پولس چون کلیسای قرنتس را برای قرنتیان ساخته با حالت پدرانه( پدر روحانی) با آنها صحبت می کند و می گوید اگر خدا به من بگوید بیایم، می آیم و رفتاری که شما در کلیسا دارید تعیین می کند که من چگونه نزد شما خواهم آمد، اینکه با چوب و کتک نزد تان بیایم یا بامحبت و روحی ملایم! در آیه 16 می گوید تیموتائوس را نزدتان می فرستم. تیموتائوس هم مانند پولس هست و به تیموتائوس و بقیه می گوید من نمی روم که فرقه های مختلف درست کنم بلکه میروم یک کلیسا برای خداوند درست کنم. کلیسایی متحد و از شما می خواهم که شما هم این کار را تقلید کنید به آنها می‌گوید که چه کار کنند و از آنها می خواهد که از او تقلید کنند. همچنین کسانی که کتاب مقدس را درس میدهند نه تنها باید همه اینها را بدانند، بلکه باید بدین طریق زندگی کنند و کسی که تعلیم می دهد نمی‌تواند فریبکار باشد بلکه باید الگو باشد تا بقیه هم از او الگو برداری کنند و زندگیشان را به بهترین حالت ممکن انجام بدهند.

در فیلیپیان باب 3 و چند جای دیگر در کتاب مقدس می بینیم که پولس می‌گوید کار درست را انجام می دهد و از بقیه می‌خواهد که او را الگو قرار دهند.

فیلیپیان 3(12-17) :

12 نمی‌گویم هم‌اکنون به اینها دست یافته‌ام یا کامل شده‌ام، بلکه خود را به پیش می‌رانم تا چیزی را به دست آورم که مسیحْ عیسی برای آن مرا به دست آورد. 13 برادران، گمان نمی‌کنم هنوز آن را به دست آورده باشم؛ امّا یک کار می‌کنم، و آن اینکه آنچه در عقب است به فراموشی می‌سپارم و به سوی آنچه در پیش است خود را به جلو کشانده، 14 برای رسیدن به خط پایان می‌کوشم، تا جایزه‌ای را به دست آورم که خدا برای آن مرا در مسیحْ عیسی به بالا فرا خوانده است. 15 همۀ ما که بالغیم، باید چنین بیندیشیم؛ و اگر دربارۀ موضوعی به گونه‌ای دیگر می‌اندیشید، این را نیز خدا بر شما آشکار خواهد فرمود. 16 مهم این است که به هر مرحله‌ای که رسیده‌ایم، مطابق آن رفتار کنیم. 17 ای برادران، با هم از من سرمشق بگیرید، و توجه خود را به کسانی معطوف کنید که مطابق الگویی که در ما سراغ دارید، رفتار می‌کنند.

اینجا پولس می گوید که چگونه باید زندگی کنند، فروتن باشند و دستورات کلی را به آنها می دهد و می گوید که خودش هم همین گونه زندگی می کند و از بقیه هم می‌خواهد که مانند او زندگی کنند.

 در آیه 17 می‌گوید که من را الگو قرار دهید و همچنین کسانی که مطابق الگوی ما رفتار میکنند. بنابراین بسیار مهم است که معلمان کتاب مقدس نه تنها باید کتاب مقدس را کامل بدانند بلکه باید برای بقیه هم الگو و نمونه باشند.

1 قرنتیان 11(1) :

1 پس، از من سرمشق بگیرید، چنانکه من از مسیح سرمشق می‌گیرم.

پولس می گوید از من سرمشق بگیرید همانطور که من از مسیح سرمشق می گیرم. پس ما همگی از عیسی سرمشق می گیریم و باید مثل او زندگی کنیم تا بقیه هم ببینند و مانند او زندگی کنند. پس فقط بلد بودن کتاب ‌مقدس کافی نیست بلکه باید بگونه ای زندگی کنیم که برای همه الگو باشیم.

 

باب قبل در مورد این بود که نباید کسی را قضاوت کنیم و این باب در مورد این است که چه افرادی را باید قضاوت کنیم.

1 قرنتیان 5(1-13) :

1 به واقع خبر رسیده که در میان شما بی ‌عفتی هست، آن هم به گونه‌ای که حتی در میان بت‌پرستان نیز پذیرفته نیست. شنیده‌ام مردی با نامادری خود رابطه دارد. 2 وشما افتخار می‌کنید! آیا نمی‌بایست ماتم گیرید و کسی را که چنین کرده از میان خود برانید؟ 3 زیرا هرچند من در جسم میان شما نیستم، امّا در روح با شمایم؛ و هم‌اکنون، چون کسی که در میان شما حاضر است، حکم خود را در خصوص کسی که دست به چنین کاری زده است، به نام خداوند ما عیسی مسیح صادر کرده‌ام. 4 وقتی شما گرد هم می‌آیید و من در روح میان شما هستم، و با حضورِ قدرتِ خداوند ما عیسی، 5 این مرد را به شیطان بسپارید تا با نابودیِ نَفْس گناهکار، روح در روز خداوندْ عیسی نجات یابد. 6 افتخار شما به هیچ روی صحیح نیست. آیا نمی‌دانید که اندکی خمیرمایه می‌تواند تمامی خمیر را وَر آورد؟ 7پس خود را از خمیرمایۀ کهنه پاک سازید تا خمیر تازه باشید، چنانکه براستی نیز بی‌خمیرمایه‌اید. زیرا مسیح، برۀ پِسَخ ما، قربانی شده است. 8 پس بیایید عید را نه با خمیرمایۀ کهنه، یعنی خمیرمایۀ بدخواهی و شرارت، بلکه با نان بی‌خمیرمایۀ صداقت و راستی برگزار کنیم. 9 در نامۀ پیشین خود، به شما نوشتم که با بی‌عفتان معاشرت نکنید. 10 امّا مقصودم به هیچ روی این نبود که با بی‌عفتان این دنیا یا با طمع‌ورزان یا شیّادان یا بت‌پرستان معاشرت نکنید، زیرا در آن صورت می‌بایست دنیا را ترک گویید. 11 امّا اکنون به شما می‌نویسم که با کسی که خود را برادر می ‌خواند، امّا بی‌عفت، یا طماع یا بت‌پرست یا ناسزاگو یا میگسار و یا شیّاد است، معاشرت نکنید و با چنین کس حتی همسفره مشوید. 12 زیرا مرا چه کار است که دربارۀ مردمان بیرون داوری کنم. ولی آیا داوری دربارۀ آنان که در کلیسایند، بر عهدۀ شما نیست؟ 13 خدا خود دربارۀ مردمان بیرون داوری خواهد کرد. پس «آن بدکار را از میان خود برانید.»

خیلی ‌ها با این آیه مشکل دارند ولی اگر ما در کارمان جدی هستیم باید این کار را انجام بدهیم. پولس در مورد مشکل زنا در کلیسا شنیده بود و این کار به قدری زشت و ناپسند بود که حتی کافران هم انجام نمی دادند. می گوید یک نفر که عضو کلیسا بوده است با نامادری خود رابطه داشته است و می گوید نباید از این قضیه خوشحال باشید بلکه باید گریان باشید و باید این شخص را از میان خود و کلیسا بیرون بیاندازید. حتی نباید با او غذا بخورید و مسیحیانی که از گناه او مطلع هستند حتی نباید با او بر سر یک سفره بنشینند.

 در آیه 11 چندین گناه شبیه به همین را نام می برد و می گوید کسانی که مرتکب این گناهان می‌شوند را از کلیسا بیرون بیاندازید شاید که به اشتباهشان پی ببرند و توبه کنند. ولی عده‌ای می‌گویند ما نباید افراد را قضاوت کنیم و دلیلی برای این کار وجود ندارد. ولی پولس می‌گوید افراد گناهکار را باید قضاوت کنیم و از کلیسا بیرونشان کنیم، چرا که در کلیسا گناهکار هستند ولی افرادی که بیرون از کلیسا هستند به ما مربوط نمی شوند اما افراد داخل کلیسا را باید راهنمایی کنیم تا از اشتباه خارج شوند.

 در آیات 9 تا 11 پولس می‌گوید این داستان ریشه اش در کتاب خروج است و داستان خروج اسرائیلیان از مصر نمونه‌ای از زندگی یک مسیحی است، بره ای که در عید پسخ قربانی می شود نمونه عیسی مسیح است زیرا بره بدون گناهی بود که قربانی شد تا بقیه نجات پیدا کنند و دریای سرخ نشانه تعمید است و 40 سال زندگی و آزمایش الهی در صحرا هم نشانه زندگی یک فرد مسیحی است و سرزمین وعده داده شده هم مثل بهشت است و هر کسی که درست زندگی کند به بهشت می رسد. اینجا پولس به نکته دیگری اشاره می کند که مردم پس از اینکه بره را قربانی می کنند باید خمیر مایه ها را دور بریزند.

خروج 12(12-15) :

12 در همان شب، من از سرزمین مصر عبور خواهم کرد و هر نخست‌زاده را در سرزمین مصر، اعم از انسان و چارپا، خواهم زد و بر همۀ خدایان مصر داوری خواهم کرد. من خداوند هستم. 13آن خون نشانه‌ای خواهد بود برای شما بر خانه‌هایی که در آن به سر می‌برید: خون را که ببینم از شما خواهم گذشت، و آنگاه که مصر را بزنم، کوچکترین بلایی بر شما نخواهد آمد. 14 این روز برای شما روز یادبود باشد؛ در آن برای خداوند عیدی نگاه دارید. نسل اندر نسل آن را به عنوان فریضه‌ای ابدی جشن بگیرید. 15 تا هفت روز نانِ بی ‌خمیرمایه بخورید. همان روز اوّل خمیرمایه را از خانه‌هایتان بزدایید، زیرا از روز اوّل تا روز هفتم هر که چیزی با خمیرمایه بخورد، باید از میان اسرائیل منقطع شود.

بعد از اینکه بره قربانی می ‌شود باید خمیر مایه هایشان را تا هفت روز از خانه بیرون بریزند و هر کس که در این هفت روز از خمیر مایه بخورد از قوم رانده می شود. شاید از نظر ما خوردن خمیر مایه زیاد مهم نباشد ولی تمام جزئیاتی که در کتاب خروج نوشته شده مهم است. بره نشانه‌ عیسی مسیح است، وقتی بره قربانی می‌شود یعنی مسیح قربانی شده است! بعد از قربانی شدن بره می گوید خمیر مایه ها را از خانه دور بیندازید. خمیر مایه نشانه چیست؟ گناه! خمیرمایه مانند گناه است زیرا مثل خمیر مایه حتی مقدار اندک آن هم می‌تواند خیلی بزرگ شود و همه جا را فرا بگیرد و خداوند توضیح می دهد بعد از اینکه بره یا عیسی قربانی می‌شود تمام خمیرمایه یا گناه را دور بریزیم و تعمید بگیریم. همچنین قوم اگر می دیدند کسی خمیرمایه می خورد او را از قوم بیرون می انداختند و این آیات به ما آموزش می دهد که اگر کسی در کلیسا گناه بزرگی دارد و نمی خواهد توبه کند باید او را از کلیسا بیرون بیندازیم.

بنابراین قبل از اینکه مردم تعمید بگیرند به آنها می گوییم توبه کنند و وقتی می بینیم در کلیسا مردم به سوی گناه برمی‌گردند باید به آنها بگوییم توبه کنند یا بیرونشان کنیم. حتی نباید با آنها غذا هم بخوریم حتی اگر خانواده یا دوستان مسیحیمان مرتکب گناه شوند نباید با آن ها غذا بخوریم تا توبه کنند.

کاری که ما باید برای کلیسا انجام بدهیم این است که باید نگران روح تمام افراد باشیم داستان ساده‌ای است ولی عمل به آن بسیار دشوار است.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*