بخشش در مسیحیت

jesus 1
jesus 1

بخشش در مسیحیت

درس بخشش  در مسیحیت یکی از اساسی ترین اصولیست که عیسی مسیح به شاگردان خود آموخت. یکی از نقاط قوت در مسیحیت، بخشش در مقابل بدیست. خدا ما را در عیسی مسیح بخشید تا ما نیز دیگران را ببخشیم. عیسی مسیح آمد تا درس بخشش و محبت را به ما بیاموزد. به همین سبب عیسی مسیح می گوید :

لوقا 6(29) :  اگر کسی بر یک گونه تو سیلی زند، گونه دیگر را نیز به او پیشکش کن. اگر کسی ردایت را از تو بستاند، پیراهنت را نیز از او دریغ مدار.

بخشش در کتاب ‌مقدس ریشه در ذات خدا دارد. عفو گناهکار و به ‌یاد نیاوردن خطاهای او، از قلب خدای فیاضی ساطع می‌گردد که مشتاقانه در پی اعطای فرصتی دوباره به شخص خاطی است. از آنجا که خدای کتاب‌ مقدس خدایی قدوس است، نمی ‌تواند عدالت را زیر پا بگذارد و به‌ یکباره گناه را ببخشد. خدا در عهد عتیق به ‌خاطر فیض و کرم خود، حیوانات قربانی را به ‌جای جان خود شخص می ‌پذیرفت. اما این فیض و کرم خدا در بخشش گناهان، در عهد جدید به اوج می ‌رسد وخدا با قربانی کردن پسر یگانه خود، عیسی مسیح کفاره گناهان همه مردم دنیا را پرداخت کرده است.  بدین ترتیب پایه و اساس بخشش در مسیحیت، بر واقعه‌ای ملموس و تاریخی استوار است.

1یوحنا 2(1-2) : 1 ای فرزندانم، این را به شما می‌نویسم تا گناه نکنید. اما اگر کسی گناهی کرد، شفیعی نزد پدر داریم، یعنی عیسی مسیح پارسا. 2 او خود کفاره گناهان ما است، و نه گناهان ما فقط، بلکه گناهان تمامی جهان نیز.

خدایی که کتاب ‌مقدس معرفی می‌کند، خدای عبوسی نیست که با اکراه و از سر ناچاری از گناه مخلوق خویش چشم ‌پوشی ‌کند. او از خطاهای انسان به ‌عنوان بهانه‌ای استفاده نمی‌کند تا با مجازات کردن او، به‌ اصطلاح درس عبرتی به مخلوق خود داده باشد. بلکه خدای کتاب ‌مقدس حتی آنگاه که قومش از او نافرمانی می‌کند و در برابر او می‌ایستد، باز لطف و رحمت خود را از آنان دریغ نمی‌دارد.

نحمیا 9(17) :  از گوش فرا دادن ابا نمودند و کارهای عجیبی را که در میانشان به عمل آوردی، به یاد نیاوردند، بلکه گردن خویش را سخت ساختند و رهبری برگماشتند تا به بندگی خویش در مصر بازگردند.  اما تو خدایی آمرزنده، فیاض و رحیم، و دیرخشم و آکنده از محبتی؛ از این رو ایشان را ترک نگفتی.

خدایی که وقتی می‌ بخشد، دیگر خطا و گناه را به ‌یاد نمی‌آورد.

اشعیا 43(25) : من هستم، آری من، که نافرمانیهایت را به خاطر خویشتن محو می‌سازم و گناهانت را دیگر به یاد نمی‌آورم.

اما بخشش در کتاب ‌مقدس همواره فرایندی متقابل و دوجانبه است. برای برخوردار شدن از این بخشش باید قلبی نیازمند داشت. بخشش خدا گرچه کامل است، اما بدون واکنش مناسب از جانب شخص خاطی و ابراز نیاز او برای دریافت چنین بخششی، بی‌تاثیر خواهد بود. دیگر آنکه کسی که بخشش الهی را تجربه می‌کند، ‌باید او نیز دیگران را ببخشد. همچنین دعای کسی که در او بخشش نباشد نزد خداوند مقبول نمی باشد.

مرقس 11(25) : 25 پس هر گاه به دعا می‌ایستید، اگر نسبت به کسی چیزی به ‌دل دارید، او را ببخشید تا پدر شما نیز که در آسمان است، خطاهای شما را ببخشاید. 26 اما اگر شما نبخشید، پدر شما نیز که در آسمان است، خطاهای شما را نخواهد بخشید.

به همین خاطر است که عیسی مسیح وقتی می‌خواهد دعا کردن را به ما یاد دهد، از ما می‌خواهد به ‌هنگام طلب بخشش از پدر آسمانی مان، خطاب به او اینگونه دعا کنیم:

متی 6(12) : قرض های ما را ببخش، چنانکه ما نیز قرضداران خود را می ‌بخشیم.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*