تفسیر کتاب مقدس _ اول قرنتیان باب 14

اول قرنتیان باب 14

1 قرنتیان 14(12-1

1 طریق محبت را پیروی کنید و با اشتیاق تمام در پی تجلیات روح باشید، بخصوص اینکه نبوّت کنید. 2 زیرا آن که به زبان غیر سخن می‌گوید، نه با انسان ها بلکه با خدا سخن می‌گوید زیرا هیچ‌کس سخنش را درک نمی‌کند؛ او به واسطه روح، رازها را بیان می‌کند. 3 اما آن که نبوت می‌کند، با انسان های دیگر برای بنا، تشویق و تسلی‌شان سخن می‌گوید. 4 آنکه به زبان غیر سخن می‌گوید خود را بنا می‌کند، اما آن که نبوت می‌کند باعث بنای کلیسا می‌ شود. 5 آرزوی من این است که همه شما به زبان های غیر سخن بگویید، اما بیشتر می‌ خواهم که نبوت کنید. آن که نبوت می‌کند، بزرگتر است از آن که به زبان های غیر سخن می‌گوید، مگر اینکه ترجمه کند تا باعث بنای کلیسا شود. 6 حال ای برادران، اگر من نزد شما بیایم و به زبان های غیر سخن بگویم، چه نفعی به شما خواهم رسانید، مگر اینکه مکاشفه یا معرفت یا نبوت یا تعلیمی برایتان داشته باشم؟ 7 حتی سازهای بی ‌جانی چون نی و چنگ اگر نواهای مشخص بر نیاورند، چگونه می‌توان تشخیص داد چه آهنگی نواخته می ‌شود؟ 8 اگر شیپور آوای مشخص ندهد، چه کسی مهیای جنگ می ‌شود؟ 9 در مورد شما نیز چنین است. اگر به زبان خود کلماتی مفهوم نگویید، چگونه می‌توان فهمید که چه می‌گویید؟ در آن صورت، بدین می‌ماند که با هوا سخن بگویید. 10 بی ‌شک در جهان انواع زبان ها وجود دارد، اما هیچ ‌یک بی ‌معنی نیست. 11 پس من اگر نتوانم معنی گفتار دیگری را بفهمم، نسبت به او بیگانه‌ام و او نیز نسبت به من. 12 در مورد شما نیز چنین است. از آنجا که مشتاق تجلیات روح هستید، بکوشید که در بنای کلیسا ترقی کنید.

در این آیات پولس در مورد مشکلاتی که حین نبوت افراد و خدمات آنها در کلیسا به وجود آمده صحبت می کند بعضی از افراد فکر می کردند به خاطر هدایایی که دریافت کردند یا خدمت هایی که در کلیسا انجام می دادند مهم تر از دیگران هستند و عده ای دیگر برعکس فکر می‌کردند. در باب قبلی دیدیم پولس گفت اگر به تمام زبان های دنیا صحبت کنید ولی محبت نداشته باشید پوچ و توخالی هستید. در این آیات در مورد هدایا نبوت کردن، به بقیه زبان ها سخن گفتن و ترجمه کردن صحبت می کند. در کتاب مقدس صحبت به زبان‌های دیگر اولین بار در روز پنطیکاست اتفاق افتاد.

اعمال 2(12-5

5 در آن روزها، یهودیان خدا ترس، از همه ممالک زیر آسمان، در اورشلیم به سر می ‌بردند. 6 چون این صدا برخاست، جماعتی گرد ‌آمده، غرق شگفتی شدند، زیرا هر یک از ایشان می‌شنید که آنان به زبان خودش سخن می‌گویند. 7 پس حیران و بهت‌ زده، گفتند: « مگر این ها که سخن می‌گویند جملگی اهل جلیل نیستند؟ 8 پس چگونه هر یک می ‌شنویم که به زبان زادگاه ما سخن می‌گویند؟ 9 پارتها و مادها و عیلامیان، مردمان بین‌ النهرین و یهودیه و کاپادوکیه و پونتوس و آسیا 10 و فریجیه و پامفیلیه و مصر و نواحی لیبی متصل به قیروان و نیز زائران رومی 11(چه یهودی و چه یهودی‌شده)؛ و همچنین مردمان کرت و عربستان – همه می ‌شنویم که اینان به زبان ما مدح اعمال عظیم خدا را می‌گویند.» 12 پس همگی متحیر و سرگشته از یکدیگر می ‌پرسیدند: «معنی این رویداد چیست؟»

در این آیات گفته شده از همه اقوام حضور داشتند که شامل ایرانیان از جمله عیلامیان، پارت ها و مادها هم می شد. همچنین در این آیات گفته شده در آن روز هر 12 نفری که آنجا حضور داشتند اهل شهر جلیل در اسرائیل بودند ولی به زبان ‌های مختلف صحبت می‌کردند در حالی که هیچ وقت آن زبان ها را مطالعه نکرده بودند. صحبت مردم به زبان های غیر در اعمال باب 2 یک پیشگویی است که در اشعیا باب 28 در مورد آن صحبت شده است. هنگامی که می‌گوید مردم به زبانهای غیر صحبت می‌کنند منظور زبان هایی است که مردم می توانستند متوجه بشوند.

 بعضی از مردم در دنیا وجود دارند که ادعا می‌کنند عطایایی دارند که می‌توانند به زبانهای غیر صحبت کنند ولی اصواتی از خودشان تولید می کنند که کسی متوجه آن اصوات نمی‌شود ولی منظور کتاب مقدس از زبان های غیر، زبان های انسانی و قابل فهم است اگر کسی ادعا کرد که می تواند به زبان ها صحبت کند باید او را با اعمال باب 2 مقایسه کنیم. شاید تا به حال کسی را ندیده باشیم که به زبانی که اصلا مطالعه نکرده صحبت کند ولی ممکن است چنین افرادی واقعاً وجود داشته باشند زیرا خدا قبلاً این کار را انجام داده، پس ممکن است دوباره هم انجام بدهد. یکی از عطایای دیگری که در کلیسا های اولیه وجود داشته ولی ممکن است ما امروزه چنین چیزی ندیده باشیم گزیده شدن فردی توسط مار بوده در حالی که هیچ اتفاقی برای او نمی ‌افتاده و خوب می شده است. عطایای دیگری که به آن اشاره شد، عطایای ترجمه کردن بود یعنی زمانی که یک نفر صحبت می کند فرد دیگری صحبت او را ترجمه کند. بنابراین اگر شما عطایایی داشته باشید که به زبان عربی یا ترکی صحبت کنید و از این عطایا در کلیسایی آمریکایی استفاده کنید هیچ سودی ندارد تنها زمانی سودمند است که افراد کلیسا متوجه صحبت های شما بشوند.

1 قرنتیان 14(25-13

13 از این رو، آنکه به زبان غیر سخن می‌گوید باید دعا کند تا گفتار خود را ترجمه نماید. 14 زیرا اگر من به زبان غیر دعا کنم، روحم دعا می‌کند، اما عقلم بهره‌ای نمی‌برد. 15 پس چه باید بکنم؟ به روح دعا خواهم کرد و به عقل نیز دعا خواهم کرد؛ به روح سرود خواهم خواند و به عقل نیز خواهم خواند. 16 در غیر این صورت، اگر تو در روح به شکرگزاری مشغول باشی، چگونه کسی که زبانت را نمی‌فهمد به شکرگزاری تو آمین بگوید؟ چرا که نمی‌ داند چه می‌گویی! 17 زیرا تو براستی نیکو شکر می‌کنی، اما شکر تو باعث بنای دیگری نمی‌شود. 18 خدا را شکر می‌کنم که بیش از همه شما به زبان های غیر سخن می‌گویم؛ 19 اما در کلیسا ترجیح می‌ دهم پنج کلمه با عقل خود سخن بگویم که دیگران را تعلیم داده باشم، تا اینکه هزاران کلمه به زبان های غیر بگویم. 20 ای برادران، در درک و فهم کودک نباشید، بلکه در بدی کردن کودک باشید. برعکس، در درک و فهم بالغ باشید. 21 در شریعت چنین نوشته شده است : خداوند چنین می‌گوید « به زبانهای غریب و با لب های بیگانگان با این قوم سخن خواهم گفت. با این همه به من گوش نخواهند گرفت.» 22 پس زبان های غیر، نشانه‌ای است نه در مورد ایمانداران بلکه در مورد بی ‌ایمانان؛ اما نبوت نشانه‌ای در مورد ایمانداران است و نه بی‌ایمانان. 23 بنابراین، اگر همه اعضای کلیسا گرد ‌هم آیند و همه به زبان های غیر سخن گویند و در این حین اشخاص ناآگاه یا بی ‌ایمان به مجلس درآیند، آیا نخواهند گفت که شما دیوانه‌اید؟ 24 اما اگر شخصی بی ‌ایمان یا ناآگاه در حینی که همه نبوت می‌کنند به مجلس درآید، از سوی همگان مجاب خواهد شد که گناهکار است، و مورد قضاوت همه قرار گرفته، 25 رازهای دلش آشکار خواهد شد. آنگاه روی بر زمین نهاده، خدا را پرستش خواهد کرد و تصدیق خواهد نمود که: «براستی خدا در میان شماست.»

پولس در این آیات می‌گوید توانایی صحبت به زبان های غیر را بیشتر از افراد حاضر در کلیسا دارد ولی ترجیح می‌دهد 5 کلمه به زبانی که آنها متوجه می شوند، صحبت کند تا اینکه هزاران کلمه به زبان های غیر بگوید. بنابراین زبان های غیر نشانه ای از افراد بی ایمان و نبوت نشانه‌ای از ایمانداران است و همانطور که در اعمال باب 2 دیدیم نبوت کمک می کرد که افراد بی ایمان، ایمان بیاورند.

1 قرنتیان 14(33-26

26 پس مقصود چیست، ای برادران؟ هنگامی که گرد ‌هم می‌آیید، هر کس سرودی، تعلیمی، مکاشفه‌ای، زبانی و یا ترجمه‌ای دارد. این ها همه باید برای بنای کلیسا به کار رود. 27 اگر کسی به زبان غیر سخن بگوید، دو یا حداکثر سه تن، آن هم به نوبت سخن بگویند و کسی نیز ترجمه کند. 28 اما اگر مترجمی نباشد، او باید در کلیسا خاموش بماند و با خود و خدا سخن گوید. 29 و از انبیا، دو یا سه تن نبوت کنند و دیگران گفتار آنها را بسنجند. 30 و اگر فردی دیگر که در آنجا نشسته مکاشفه ‌ای دریافت کند، فرد نخست سکوت اختیار نماید. 31 زیرا همه می‌توانید به نوبت نبوت کنید تا همه تعلیم یابند و همه تشویق شوند. 32 روح انبیا مطیع انبیاست. 33 زیرا خدا، نه خدای بی ‌نظمی، بلکه خدای صلح و آرامش است، همانگونه که در همه کلیساهای مقدسین چنین است.

در این آیات در مورد نظم در کلیسا صحبت می کند و می گوید در کلیسا یک نفر باید صحبت کند و اگر کسی وجود دارد که توانایی صحبت به زبان های غیر را دارد تنها زمانی می تواند صحبت کند که یک مترجم آنجا حضور داشته باشد و اگر مترجمی وجود ندارد که صحبت های او را ترجمه کند بهتر است که سکوت کند زیرا هیچ سودی برای کسی ندارد. همچنین در مورد نبوت کردن می گوید 2 یا 3 نفر می ‌توانند نبوت کنند ولی یکی، یکی و به نوبت! همه چیز در کلیسا باید همراه با نظم و ترتیب باشد.

1 قرنتیان 14(40-34

34 زنان باید در کلیسا خاموش بمانند. آنان مجاز به سخن گفتن نیستند، بلکه باید چنانکه شریعت می‌گوید، مطیع باشند. 35 اگر درباره مطلبی سؤالی دارند، از شوهر خود در خانه بپرسند؛ زیرا برای زن شایسته نیست در کلیسا سخن بگوید. 36 آیا کلام خدا از شما سرچشمه گرفته یا تنها به شما رسیده است؟ 37 اگر کسی خود را نبی یا فردی روحانی می‌داند، تصدیق کند که آنچه به شما می‌نویسم فرمانی است از جانب خداوند. 38اگر کسی این را نپذیرد، خودش نیز پذیرفته نخواهد شد. 39 پس ای برادران من، با اشتیاق تمام در پی نبوت کردن باشید و سخن گفتن به زبان های غیر را منع مکنید. 40 اما همه چیز باید به شایستگی و با نظم و ترتیب انجام شود.

در این آیات در مورد رفتار زنان در کلیسا صحبت می کند. این آیات کمی بحث برانگیز است ولی چیزی است که پولس آموزش می دهد. پولس می گوید زنان در کلیسا باید ساکت و مطیع شوهرانشان باشند همانطور که در شریعت، موسی گفته است. منظور پولس از خاموشی زنان در شریعت (کتاب تورات)  کتاب پیدایش باب 3 آیه 16 می باشد. پولس می گوید آدم و حوا پس از گناهی که مرتکب شدند و از بهشت بیرون رانده شدند، رابطه میانشان تغییر کرد.  طبق کتاب مقدس اول مرد آفریده شد سپس زن و گناه از طریق شیطان با کمک زن وارد این دنیا شد و خداوند 2 مجازات برای وسوسه شدن زن به گناه در نظر گرفت :

1) درد بسیار زیاد در زایمان

2) فرمانبرداری از شوهرش

پولس هم سخنانی مشابه با این آیات را در اول تیموتائوس باب 2 بیان می کند.

1 تیموتائوس 2(15-8

8 پس آرزویم این است که مردان در همه جا، بی‌خشم و جدال، دست هایی مقدس را به دعا برافرازند. 9 نیز خواهانم که زنان پوششی شایسته بر تن کنند و خویشتن را به نجابت و متانت بیارایند، نه به گیسوان بافته، یا طلا و مروارید، یا جامه ‌های فاخر، 10 بلکه به زیور اعمال نیکو آراسته باشند، چنانکه شایسته زنانی است که مدعی خداپرستی‌اند. 11 زن باید در آرامی و تسلیم کامل، تعلیم گیرد. 12 زن را اجازه نمی ‌دهم که تعلیم دهد یا بر مرد مسلط شود؛ بلکه باید آرام باشد. 13 زیرا نخست آدم سرشته شد و بعد حوا. 14 و آدم فریب نخورد، بلکه زن بود که فریب خورد و نافرمان شد. 15 اما زنان با زادن فرزندان، رستگار خواهند شد، اگر در ایمان و محبت و تقدس، نجیبانه ثابت بمانند.

در این آیات گفته شده زن نباید بر مرد مسلط باشد و باید مطیع و فرمانبردار مرد باشد و دلیل آن را فرهنگ آن زمان نمیدانسته بلکه دلیلش را پیدایش باب 3 بیان می‌کند و 2 دلیلی که بیان می کند این است که :

1) ابتدا مرد خلق شد( پیدایش باب 2)

2) کسی که فریب خورد زن بود( پیدایش باب 3)

پس هنگامی که در اول قرنتیان می گوید همانطور که در شریعت گفته شده منظور او کتاب پیدایش است همانطور که در این آیات هم به داستان پیدایش اشاره کرده است.

افسسیان 5(25-22

22 ای زنان، تسلیم شوهران خود باشید، همانگونه که تسلیم خداوند هستید. 23 زیرا شوهر سر زن است، چنانکه مسیح نیز سر کلیسا، بدن خویش، و نجات‌دهنده آن است. 24 پس همانگونه که کلیسا تسلیم مسیح است، زنان نیز باید در هر امری تسلیم شوهران خود باشند. 25 ای شوهران، زنان خود را محبت کنید، آنگونه که مسیح نیز کلیسا را محبت کرد و جان خویش را فدای آن نمود.

این آموزش بسیار ساده است ولی راحت نیست و در این آیات گفته شده زنان باید مطیع مردان باشند همانطور که کلیسا مطیع عیسی مسیح است ولی اگر شوهری از زن خود بخواهد که مرتکب گناهی شود زن نباید قبول کند زیرا ما اول مطیع خدا هستیم ولی در بقیه موارد زنان باید مطیع شوهرانشان باشند. همچنین در این آیات گفته شده مسئولیتی که مردان در قبال زنان خود دارند سخت ‌تر است. همانطور که عیسی مسیح کلیسا را دوست داشت شوهران هم باید همسران خود را دوست داشته باشند و ما می‌دانیم عیسی مسیح جانش را فدای کلیسا نمود پس مردان هم باید جانشان را فدای همسرانشان کنند.

پولس در این آیات گفته است زنان در کلیسا حق صحبت ندارند. عده‌ای معتقدند پولس با زنان رفتار بدی داشته است ولی پولس به داستان پیدایش اشاره می کند و می گوید خدا، کلیسا و خانواده را به صورتی تشکیل داده که مردان آنها را رهبری و مدیریت کنند البته نه به صورت دیکتاتوری بلکه مانند عیسی مسیح که جانش را برای کلیسا فدا کرد. هرچند بسیاری از کلیساها این آموزش ها را دنبال نمی کنند ولی گفته های پولس در این آیات کاملا واضح و روشن است.

سوال

در کتاب جامعه باب 7 آیه 28 گفته شده از میان هزار مرد، یک مرد خوب پیدا می شود ولی از میان هزار زن حتی یک زن خوب و قابل اعتماد پیدا نمی شود. چرا در این آیه می‌گوید هیچ زن نیکویی وجود ندارد؟

زمانیکه جبرئیل نزد مریم مادر عیسی آمد سخنان بسیار خوبی به او گفت و او را یک زن نیکوکار شمرد. همچنین در سرتاسر کتاب مقدس و عهد عتیق خیلی از زنان مثل سارا،استر و … به عنوان زن نیکوکار و پارسا نام برده شده اند و خداوند مقام بالایی را به آنها داده است. این که چرا چنین چیزی در این آیه گفته شده مشخص نیست ولی در عهد جدید سخنان خوبی در مورد زنان بیان شده و در عهد جدید میخوانیم که یهودی و غیر یهودی و مرد و زن در چشم خداوند یکسان هستند ولی رهبری خانواده بر عهده مرد می باشد. بسیاری از کلیسا های اروپا و آمریکا این آموزش را تدریس نمی کنند زیرا چندان محبوب نیست و دلیل آن هم این است که اکثر مردها تنبل هستند و از این که مدیریت و رهبری خانواده و کلیسا بر عهده زنان باشد راضی هستند ولی این مسئولیتی است که خدا بر عهده مردان گذاشته و باید از آن پیروی کنیم. پولس در اول قرنتیان آیات 36، 37 و 38 می‌گوید این قانون مهمی است و باید از آن پیروی شود و اگر شما فردی روحانی باشید متوجه می شوید که این دستورات از طرف خداوند است.

سوال

در کتاب مقدس زمانیکه در مورد حجاب صحبت می‌کند می‌گوید زمانی که زنان می خواهند نبوت کنند باید با سر پوشیده این کار را انجام دهند ولی در این آیات [اول قرنتیان 14(34)] می‌گوید زنان نباید نبوت کنند. منظور از نبوت در آنجا چیست؟

منظور جلساتی است که همه خانم هستند، به عبارت دیگر در جلسات غیر کلیسایی می ‌توانند نبوت کنند. در کتاب مقدس در عهد عتیق گفته شده که زنان و دختران شما نبوت می‌کنند پس قطعا زنانی وجود داشته‌اند که نبوت می‌کردند ولی جایی که مردان حضور نداشتند.

سوال

در پیدایش باب 4 آیه 23 می گوید لمک به زنان خود می گوید : « مردی را به سبب زخمی که به من زد کشتم و جوانی را به سبب جراحتی که بر من وارد آورد. اگر برای قائن 7 چندان انتقام گرفته شود برای لمک 77 چندان!» چرا لمک چنین چیزی گفته است و آیا این 77 چندان را لمک از طرف خودش گفته است یا سخن خداوند ( مانند داستان قائن) است؟

قبل از اینکه شریعت توسط موسی بیاید قانون این بود که هر کس مرتکب گناهی می شد باید 10 برابر مجازات می شد و بعد از این که شریعت توسط موسی آمد، موسی گفت چشم در برابر چشم و بعد از آمدن عیسی انتقام ممنوع شد.

حرف لمک مبنی بر انتقام 77 برابر چندان سندیت ندارد و قطعا این سخن از جانب خدا نبوده است.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*